'STOP!'
Thon sloeg zijn ogen op. Zijn assistent Soktur was recht tegenover hem verschenen en stond wild te gebaren. Thon liet zijn zwaard zakken. Onder hem slaakte Legius een zucht van verlichting. Het was heel vreemd dat een assistent inbrak in een gevecht en Thon werd er niet vrolijker van.
'Ik neem aan dat je een verdomd goede reden hebt om te dit gevecht te stoppen', zei hij tegen Soktur.
'Als je Legius doodt in het spel dood je hem ook in de echte wereld', zei Soktur, 'is die reden goed genoeg?'.
'Klets niet! Wat een onzin', Thon lachte kort, 'ik snap niet waarom je zoiets zou verzinnen.'
'Hoe lang ben al in het spel?' vroeg Soktur.
Thon's ogen vernauwden zich. Hij vroeg zich hetzelfde al een paar uur af. Na het gevecht met Unteto was hij even buiten kennis geweest, dus hij kon het niet zeker weten. Hij ging ervan uit dat de capsule hem tijdig zou wekken.
'De capsules werken niet meer', zei Soktur alsof hij zijn gedachte las, 'je bent in aardse tijd al meer dan achttien uur online.'
'Achttien uur?' riep Thon verbaasd uit.
'Legius is zelfs al meer dan 20 uur online', zei Soktur.
Thon keek naar Legius die inmiddels was opgestaan en tegen de tafel aangeleund stond, 'maar dat betekent...'
'Inderdaad', zei Soktur, 'dat betekent dat je op het punt stond om iemand te vermoorden.'
Thon trok wit weg, 'Jezus...'
'Je wist het echt niet?' vroeg Legius.
Thon schudde zijn hoofd, 'ik speel het spel en ik speel het spel hard, maar hieraan zou ik nooit meewerken. Waarom vertelde Unteto dat niet? En hoe weet jij dit allemaal?' vroeg hij aan Soktur.
'Omdat ik Soktur niet ben. Ik ben een beheerder in het spel en gebruik je assistent alleen om je te waarschuwen en om je hulp te vragen.'
'Beheerder?' vroeg Thon, 'waarom kom je niet gewoon het spel in dan?'
'Omdat Unteto in de echte wereld bijna alle beheerders heeft afgemaakt en ervoor gezorgd heeft dat de beheerdersservers niet meer te gebruiken zijn.'

Thon probeerde alle informatie een plaats te geven in zijn hoofd, maar slaagde er maar half in.
'Wacht even, wacht even. Wat je me vertelt is dat Unteto de beheerdersservers onklaar heeft gemaakt, ervoor gezorgd heeft dat spelers niet meer uit het spel kunnen en ondertussen ook nog de tijd heeft gevonden om aanslagen voor te bereiden op andere beheerders?'
'Ik kan mij ook niet voorstellen dat hij dat allemaal alleen heeft gedaan', zei Soktur, 'ik denk dat hij hulp heeft gehad, maar dat is van later zorg. Ik moet er nu eerst voor zorgen dat alle spelers veilig offline komen.'
'En hoe wilde je dat voor elkaar krijgen?' zei Thon.
'Ik hoop met jouw hulp.'

De deur van de kamer vloog open en Unteto kwam binnenlopen. Zijn blik ging van de nog levende Legius naar Thon en door naar Soktur.
'Ik dacht dat je ondertussen wel klaar zou zijn, maar ik geloof dat ik mij vergist heb. Wat is hier aan de hand?'
'Ik heb wat verhalen over je gehoord', zei Thon.
'Je moet niet altijd alles geloven wat iedereen verteld. Zeker niet als ze verteld worden door leiders van grote gilden.'
'Oh, maar het was niet Legius die het mij vertelde.'
'Niet Legius?' zei Unteto, 'wie dan?'
'Hallo Unteto. Ben je lekker bezig?'
Unteto gaf Soktur een bedenkelijke blik, 'Strever?'
'Bingo!' zei Strever.
'Ik had het kunnen weten. De oude assistentenserver zeker? Hoe vond je de beveiliging van de beheerdersserver eigenlijk?'
'Enerverend,' zei Strever, 'goed voor de conditie.'
'En de aanslag?'
'Ik was toevallig net buiten.'
'Jij hebt ook altijd mazzel, maar ergens ben ik wel blij. Je bent een van de weinigen waar ik niet echt een bloedhekel aan heb.'
'Altijd fijn om te horen.'
Unteto richtte zich weer tot Thon, 'en nu mijn ex-partner je zo goed op de hoogte heeft gebracht van wat er aan de hand is heb je zeker wel een keuze gemaakt aan wiens kant je staat?'
'Ik ben geen moordenaar', zei Thon.
'Natuurlijk ben je een moordenaar', zei Unteto, 'of vergeet je soms Asgrad en de zijnen?'
'Dat was anders. Dat was in het spel. De speler die Asgrad als karakter had bleef na de aanslag in de echte wereld gewoon in leven.'
'Dacht je dat? Jongen, je hebt geen idee hoeveel schade je toen hebt aangericht, maar daar zal je nog wel achter komen. Ik geef je nog een laatste kans. Sluit je bij me aan en ik maak een God van je, keer je tegen me en het zal je berouwen dat je me ooit hebt ontmoet.'
'Ik ben geen moordenaar', herhaalde Thon.
'Dan heb ik je toch verkeerd ingeschat. Sodemieter maar op dan. Zo heb ik niks aan je.'
'Ik weet wat je van plan bent Unteto', zei Strever, 'en we zullen je stoppen.'
'Je kan het in ieder geval proberen', zei Unteto, 'de helft van alle gilden staan zelfs zonder dreigementen al aan mijn kant. Zodra Thon hier het pand uitloopt is hij direct de meest opgejaagde speler uit het spel. Daar zorg ik wel voor, maar genoeg gekletst. Ik moet ervandoor. Ik zie jullie nog wel. Dood of levend.'
Unteto's lichaam flikkerde kort en verdween in het niets.
Thon keek naar Strever en grijnsde, 'eindelijk weer eens een uitdaging. Wat gaan we doen om die blaaskaak te stoppen?'
'Wat we gaan doen?' zei Strever, 'we gaan naar de bovenste etage van de Toren van Oneindige hoogte.'

Voorgaande delen: |1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|13|14|15|16|17|18|