“Is dat vet?” werd mij vorige week gevraagd door een studentikoos type, toen ik door mijn lokale Albert Heijn banjerde. Even dacht ik dat hij het over de magere hamburgers had, die ik net uit het schap had gepakt, maar nee. Bij mijn Appie XL kun je namelijk tegenwoordig zelf je boodschappen scannen. Aan het begin van je boodschappenrun scoor je met je bonuskaart een handscanner, die in een handig vakje op je boodschappenkar past en dan hop de zaak in. En of dat vet is? Tja. De eerste weken voel je je vooral een beetje een sukkeltje met je handscanner, zeker als je de streepjescode niet direct kan vinden. Gelukkig zijn er meer scanmaagden zodat je altijd even een ‘ik begrijp wat je doorstaat en ik loop hier ook alleen maar omdat mijn vrouw dat wil’ blik met elkaar kunt uitwisselen. “Zijn er dan geen vrouwelijke scanmaagden?” hoor ik je vragen. Nee! De dames lijken wel geboren met een scanner in hun hand. Geld uitgeven zal wel in hun genen zitten. Maar goed.

Nee die eerste weken zijn het ergste. Zeker omdat het je minstens één keer gebeurt dat je hopeloos in gedachten verzonken zo’n scannertje uit de muur probeert te trekken met je Airmiles-pas en je er door een negenjarig vakkenvullertje op gewezen moet worden dat je daar je bonuskaart voor nodig hebt. Niet iets waar je ego een opkikker van krijgt.